A A A

Powrót do świetności

Nowy Zamek, 2005 r.

Nowy Zamek, 2008 r.

Most Królewski/ Książęcy,

Most Królewski/ Książęcy, 2005 r.

Rewaloryzacja Parku Mużakowskiego to projekt konserwatorski realizowany od końca lat 80. XX w. wspólnie przez instytucje zarządzające parkiem: Narodowy Instytut Dziedzictwa (wcześniej Zarząd Ochrony i Konserwacji Zespołów Pałacowo-Ogrodowych, przekształcony w Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu) po stronie polskiej oraz Fundację Parku Księcia Pücklera w Bad Muskau (Stiftung „Fürst-Pückler-Park Bad Muskau”) po stronie niemieckiej, instytucję Ministerstwa Finansów Saksonii. Wspólnie ustalana jest strategia postępowania przy rewaloryzacji obiektu. Od 2005 roku nad prawidłowością prowadzonych prac czuwa Międzynarodowa Rada Konserwatorska (International Conservation Board). Prace rewaloryzacyjne w każdej z części parku zależą od uwarunkowań kompozycyjnych i stanu zachowania.

Po stronie niemieckiej najwyższy priorytet miały od początku projekty budowlane. W 1994 roku odrestaurowano Oranżerię i przystąpiono do porządkowania jej otoczenia, polegającego m.in. na wyburzeniu sąsiadujących z nią powojennych zabudowań fabrycznych. W latach 1995-2000 zrealizowano program konserwacji zabudowań mieszkalnych i gospodarczych folwarku zamkowego. Budynki przeznaczono na cele mieszkalne i na obiekty związane z obsługą turystów. Przeprowadzono również remont budynków zaplecza biurowego i socjalnego (1999) oraz wybudowano nowe zaplecze techniczne (2001-2002).

Jednak największym przedsięwzięciem budowlanym było zabezpieczenie i częściowa odbudowa Nowego Zamku, rozpoczęta w 1995 roku. W odrestaurowanym skrzydle zachodnim umieszczono stałą wystawę poświęconą historii parku, a także nowy punkt informacyjny.

Realizowano również liczne projekty ogrodnicze, likwidowano powojenne przekształcenia, odtwarzano historyczne nasadzenia, wykonano konserwację lub aranżację ogrodów kwiatowych. Odbudowano nawierzchnie dróg oraz poddano konserwacji drobne elementy architektoniczne.

Po stronie polskiej przede wszystkim konieczna była regulacja sytuacji własnościowej oraz objęcie parku ochroną prawną. Realizacja głównego założenia projektu – przestrzenna integracja części polskiej parku z jego częścią niemiecką – oznaczała konieczność przywrócenia historycznych powiązań widokowych centralnej części założenia z miejscami i obiektami rozmieszczonymi wzdłuż tarasów rzecznych po stronie wschodniej. Stopniowe usuwanie samosiewów z łąk doprowadziło do odtworzenia wnętrz parkowych w Parku na Tarasach, szczególnie dużych w jego części środkowej. Dzięki pracom melioracyjnym na Łące Trzcin (2000-2001) przywrócono jedno z ważniejszych powiązań widokowych – z tarasu Mauzoleum w kierunku Nowego Zamku. Przeprowadzono konserwację obiektów architektonicznych: Mostu Królewskiego/Książęcego (1998-1999) oraz Mostu Arkadowego (2011), a także aranżację na tarasie Mauzoleum nawiązującą do niezachowanej budowli (2000). Rozpoczęto zabezpieczanie reliktów zespołu Domu Angielskiego i odtworzono jeden z pawilonów (2011).

W Parku na Tarasach odtworzone zostały drogi i ścieżki parkowe łączące kluczowe punkty kompozycji. Dzięki wspólnej odbudowie historycznego Mostu Podwójnego na Nysie Łużyckiej (2003-2004), jak również Mostu Angielskiego (2011) obie części parku odzyskały połączenie funkcjonalne.

Rewaloryzacja Parku Mużakowskiego została uhonorowana prestiżowymi nagrodami – w 1998 roku nagrodą honorową UNESCO im. Meliny Mercouri, a w roku 2002 nagrodą Europejskiej Fundacji Kultury „Pro Europa”. W 2004 roku park został wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.


Zobacz galerię zdjęć: REWALORYZACJA PARKU